இவர் பாபுலால்.
பாபுலால் தத்தாத்ரே வக்காரியா.
இவருக்கு 75 வயசு...
பார்க்கவும் சரி மனநிலைப்படியும் சரி.
ஒரு நாள், போன வருஷம், பாபுலால் ஒரு முடிவு எடுத்தாரு...
...அதாவது குளிக்க 15 நிமிடத்திற்கு மேல் எடுத்துக்கிட்டா...
...அவருக்கு சளி பிடிக்கும்.
அதுல இருந்து...
...குளிக்கறதுக்கு 14 நிமிஷம் முன்னாடி அலாரம் வெச்சிடுவாரு.
பொதுவா பாபுலால் எதையும் மறக்க மாட்டாரு...
...ஆனா அவர் எப்பவும் முன்னெச்சரிக்கையா இருப்பாரு.
இந்த வயசுல இருமடங்கு முன்னெச்சரிக்கையோட இருக்கணும்னு நினைப்பாரு.
அவரோட ரத்த கொதிப்பு சரியா இருக்கணும்.
120 மற்றும் 80.
வணக்கம்.
டாக்டர் மேத்தாவுடைய மருத்துவமனையா?
எப்பவும் போல, உங்களோட முன்பதிவு தயாரா இருக்கு, மாமா.
திங்கட்கிழமை முதல் சனிக்கிழமை வரை, காலை 9:45 மணிக்கு.
நன்றி.
சுருக்கமா சொல்லப்போனா...பாபு ஒரு முதியவர்.
முதியவர்னா யாருனு உங்களுக்கு தெரியும், அல்லவா?
வாழறதுக்கு பயந்தும் சாகறதுக்கு பயந்தும் இருக்க ஒருவர் தான்.
இப்ப பாபுவுடைய அப்பாவை சந்தியுங்கள்.
ஆமா...அவரோட அப்பாவும் உயிரோட தான் இருக்காரு.
வயசு; 102.
மன வயசு; 26.
ஆரோக்கிய மருந்துக்கான ஒரு சரியான உதாரணம்.
தத்தாத்ரே ஜெகஜீவன் வக்காரியா.
ஐயோ...மாமா! உங்களுக்கு சாகணுமா என்ன?
இந்த உலகத்துக்கு தெரியும்...நான் சாக மாட்டேன் என்று.
இப்ப வா, என்ன மாதிரி ஒரு முதியவரிடம் வேணாம்னு சொல்ல முடியாது.
என்ன எடுத்துட்டு வரீங்க?
இது ஒரு உலக சாதனை, மகனே
உலக சாதனை.
என்ன ஒரு மனிதர்.
எங்க?
-எங்க இருந்து வரீங்க? -என்ன?
எங்க இருந்தீங்க? முதலில்?
முதல்ல ஜான்பூர்ல.
அப்ப ஜான்பூரை நோக்கி போ.
என்ன?
அதாவது...ஜான்பூரை பத்தி பேசு.
அதாவது நீ நீந்த கற்றுக்கொண்ட குட்டையைப் பற்றி.
இல்லனா பிரபலமான மிட்டாய் செய்பவர்...
...இல்லனா நீ உண்டு மகிழ்ந்த ஒரு உணவு.
பேசிக்கொண்டே இரு...நான் கவனிக்கிறேன்.
அப்படிதான் நான் இந்தியாவின் பல பகுதிகளை பார்த்தேன்.
அதாவது, இப்படிதான் இவர் உலகை பார்ப்பார்,
அவரின் மகனின் பார்வைக்கு எதிர்மாறாக, வாழ்க்கையின் கண்ணோட்டத்தில்.
வீட்டில் தனித்தனி குளிர்சாதனப்பெட்டிகள் இருக்கும் அளவிற்கு வித்தியாசம்.
பாபுலாலின் சுவாரஸ்யமற்ற குளிர்சாதனப் பெட்டிய பார்த்து தனக்கு வேறு வாங்கினார்.
இல்ல, இல்ல, இல்ல, எல்லா உணவையும் அவர் சாப்படல.
ஆனா அவருக்கு ஒரு தத்துவம் இருக்கு.
உடல்நிலைக்காக இதெல்லாம் சாப்பிடாம இருக்கலாம்.
ஆனா குளிர்சாதனப்பெட்டியை திறக்கும்போது, சுவாரஸ்யமாக இருக்கவேண்டும்.
இந்த தத்துவத்தை விளக்கிக்கொண்டு இருப்பது ...தீருவிற்கு.
தீரு, பி-காம்ப்ளெக்ஸ் அட்டை ஒன்றை கொண்டுவா.
கடவுள் அவருக்கு சிந்தனை மற்றும் பேச்சுக்கு இடையே இருக்கும் வடிகட்டி கொடுக்கவில்லை...
குஜராத்தின் சிறிய கிராமத்திலிருந்து மும்பைக்கு வந்தார்...
...ஹாஷ்முக் மருந்து கடையில் விநியோக சிறுவனாக வேலை கிடைத்தது.
ஹாஷ்முக் அண்ணா, இது பத்து நாளில் காலாவதி ஆகிறது.
நான் இதை கொடுக்கவா, இல்லை பிறகு கொடுப்பதற்கு வைத்ததை கொடுக்கவா?
-அதை கொண்டுவா -எதை?
தனியாக வைத்ததை.
நூறு ரூபாய்.
-நன்றி. -இருக்கட்டும்.
தீரு.
இங்கே பாரு, உன்னுடைய வேலையை சரியாக செய்...
...அதனால் நான் உனக்கு நன்றிக் கடனுடன் இருப்பேன், `வாங்குபவர்களுக்கு அல்ல.
சரி.
சாந்தி நிவாஸிற்கு சென்று வருகிறேன்.
அதையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்.
நீ இங்கே வேலை செய்கிறாய், சாந்தி நிவாஸில் அல்ல.
என்ன தான் இந்த மருந்து கடையில் வேலை செய்தாலும்...
...வேலையின் திருப்தியை சாந்தி நிவாஸில் தான் அடைவான்.
தத்தாத்ரே உடனான உரையாடல்...
...ஊட்டச்சத்து மருந்து போல அவனுக்கு.
அந்த மருந்துக்கு பக்க விளைவுகளும் உண்டு.
இந்த மருந்துகளை நான் எங்கே வைக்க வேண்டும்?
ஹாஷ்முக் அண்ணாவின் கடையில் எவ்வளவு நாள் வேலை செய்கிறாய்?
இரண்டு மாதங்கள்.
பிறகு ஏன் இன்னும் கேட்டு கொண்டு இருக்கிறாய்
மன்னித்துவிடுங்கள்.
மருந்துகளை எங்கே வைப்பது
பணத்தை எங்கே வைப்பது
சில்லறையை எங்கே வைப்பது.
இதெல்லாம் பாபுலால் கவனத்துடன் முடிவு செய்வார்.
ஆனாலும் தீரு தீருவாகத்தான் இருப்பான்.
எல்லாவற்றையும் எப்பொழுதும் கேட்டுக் கொண்டு இருப்பான்.
"சிறுநீர் சிகிச்சைக்கான சோதனை".
அது காந்திஜி உடைய சுயசரிதம் தானே?
அது உண்மையுடன் சோதனை. இது சிறுநீருடன் சோதனை.
-என்ன? -ஆமாம்.
-மருந்துகளை வைத்து விட்டாயா? -வைத்து விட்டேன்.
பிறகு எதற்காக காத்துக் கொண்டு இருக்கிறாய்? மதிய உணவிற்காகவா?
தத்தாத்ரே மாமா தொலைபேசியில் அழைத்தார்.
மருந்துகளை கொடுத்ததும் இங்கே காத்துக் கொண்டிருக்க சொன்னார்.
ஏன்?
ஒரு அறிவிப்பு செய்ய போகிறார்.
என்ன அறிவிப்பு?
ஒரு...வரலாற்று... அறிவிப்பு.
மாமா இங்கே இருக்கிறார்.
காலையில் குழாயை மறுபடியும் திறந்து விட்டிருந்தீர்கள்.
அதை மறந்துவிடு.
இங்கே வா. நான் ஒருவரை அறிமுகம் செய்து வைக்கிறேன்...
திரு. ஓங் சங் தன் பென்-ஐ சந்திச்சிக்கோ சீனாவிலிருந்து வந்திருக்கிறார்.
118 வருடம் 3 மாதம் 28 நாள் இவருடைய வயது.
நீண்ட வாழ்க்கை.
மனித இனத்தின் நீண்டநாள் வரலாறு.
இங்கே பாரு... சாதனை புத்தகத்தில் இவருடைய பெயருள்ளது.
-பக்கம் 90. -எனக்கு கிடைத்துவிட்டது.
மற்றும் இன்னொரு விஷயம்...
என்ன?
இன்று பிப்ரவரி 14...காதலர் தினம்.
இந்த காதலர் தினத்தில் நான் ஒரு உறுதிமொழி எடுக்கிறேன்...
இந்த சீனாவை சேர்ந்தவரின் சாதனையை நான் முறியடிப்பேன்.
ஆமாம்...நான் செய்வேன்.
சாதனை புத்தகத்தில் என் பெயர் வரும்...
இன்னும் 16 வருடங்கள் தான் உள்ளன.
-யோ -யோ, மாமா.
என்ன நினைக்கிறாய், பாபு? என்னால் இதை செய்ய முடியுமா?
நான் செல்லலாமா? வேலை செய்பவர் இன்று வரவில்லை.
துணிகளை காயப்போட வேண்டும்.
நான் இங்கே ஒரு முக்கியமான அறிவிப்பை செய்கிறேன்...
...ஆனால் நீ சிறிய விஷயங்களை யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்.
சொல்லு: என்னால் இந்த சாதனையை செய்ய முடியுமா, முடியாதா?
ஆம், நீங்கள் செய்யும் சாதனையை...
...இறுதிவரை யாராலும் முறியடிக்க முடியாது.
சந்தோஷமா?
நான் இப்பொழுது செல்லலாமா?
என்னால் நீர் ஊறிய உள்ளாடைகளை அணிய முடியாது.
ஒரு நொடி. ஒரே ஒரு நொடி. இப்பொழுது என்ன?
இந்த சாதனையை முறியடிப்பதில் ஒரு சிக்கல் உள்ளது.
என்ன?
நான் அந்த மனிதனின் நேர்காணலை இணையத்தில் பார்த்தேன்.
அவர் அதில் தெளிவாக கூறியிருந்தார்...
"வயதான, சுவாரஸ்யமற்ற மனிதர்கள்..."
"...சிகரெட்டுகளை விட கெடுதியானவர்கள்."
"நீண்ட நாட்கள் வாழ வேண்டும் என்றால்..."
"...அந்த மாதிரியான மனிதர்களிடம் இருந்து தள்ளியிருக்க வேண்டும்."
அப்படியென்றால்...
-...என்னால் இதை சாதிக்க முடியாது. -ஏன்?
ஏனென்றால் நான் எனது வாழ்நாளை இந்த மனிதனுடன் கழித்துகொண்டு இருப்பேன்.
இந்த சுவாரஸ்யமில்லாத முதியவனுடன்.
அவனால் தான் இந்த வீட்டில் இரு தொலைக்காட்சிகள் உள்ளன.
அவன் தொலைக்காட்சியில் என்ன பார்ப்பான் என்று தெரியுமா?
யோகா...கால் மீது கால் போட்டுக்கொண்டு.
சொல்லப்போனால், அவன் நிறைய காற்றை சுவாசிப்பான்...
...என்னால் சுவாசிக்க முடியுமா என்ற கவலையே எனக்கு வந்துவிடும்.
நீ நேஷனல் ஜாக்ராபிக் பார்க்க வேண்டும்.
இந்த உலகம் எவ்வளவு அழகானது என்று உனக்கு புரியும்!
-டிஸ்கவரி சேனல்... -இந்த வயதில்...
...எனக்கு எதையும் கண்டுபிடிக்க வேண்டாம், அப்பா.
எனக்கு 75 வயது. நான் ஒரு முதியவன்.
மற்றும்...எனது வயதை நான் ஏற்றுக் கொண்டு விட்டேன்.
சரிதான்.
அதனால் தான் நான் இந்த முடிவை எடுத்தேன்.
பாரு...
சூர்யாஸ்தமனம்...முதியோர் இல்லம்?
ஆம்...முதியோர் இல்லம்.
நான் உன்னை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்புகிறேன்.
என்ன...என்ன கூறினீர்கள்?
மறுபடியும் கூறுங்கள்.
இது தான் வரலாற்று அறிவிப்பு.
நான் பாபுவை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்புகிறேன்.
பைத்தியம் பிடித்து விட்டதா உங்களுக்கு?
பெரிதாக கனவு காண்பவர்கள், சிறிது பைத்தியமாக இருக்க வேண்டும்.
பாபு நீ முதியோர் இல்லத்தில் இருந்து விடு.
நான் இந்த சாதனையில் கவனம் செலுத்துகிறேன்.
காசோலையை கொடுக்க நான் நாளை செல்கிறேன். பாரு.
உனக்கு அந்த இடம் மிகவும் பிடிக்கும்.
திறந்திருக்கும் குழாயைப் பற்றி அங்கே கவலைப்பட வேண்டாம்.
-நீங்கள் பைத்தியமாகிவிட்டீர்கள், அப்பா. -ஆம், அப்படிதான்.
இந்த பைத்தியம் தான் இந்த வீட்டின் சொந்தக்காரன்.
என்னுடைய முடிவு இறுதியானது.
முழுமையானது மற்றும் இறுதியானது!
பொறுங்கள். பொறுங்கள் என்று கூறினேன்!
-தீரு. -கூறுங்கள்...
நான் இப்பொழுதுதான் ஒரு விஷயத்தை உணர்ந்தேன்.
நான் இன்னொரு சாதனையையும் செய்ய போகிறேன்.
இந்த உலகத்தில் தனது மகனை முதியோர் இல்லத்திற்கு...
...அனுப்பி வைத்த முதல் தந்தை நான் தான்.
பக்கம் 90இல் மட்டுமல்ல, 91இலும் என்னுடைய பெயர் இருக்கும்.
அன்றிரவு 4 மணி வரை பாபுவால் தூங்க முடியவில்லை.
தனது அப்பா வேடிக்கையாக கூறுகிறார் என்றுநினைத்துதான்...
...அவர் சிறிது நேரம் உறங்கினார்.
ஆனால் 7 மணிக்கு எழுந்ததும்...
...அது வேடிக்கையில்லை என உணர்ந்தார்.
வணக்கம்.
சூர்யாஸ்தமனம் முதியோர் இல்லம்.
ஆம், ஆம், முதியோர் இல்லம், அதே தான்.
-முதியோர் இல்லம். -இங்கே பாருங்கள்...
பாபுவிற்கு மூலையில் உள்ள அறையை ஒதுக்க முடியுமா?
ஆம்...
இங்கே பாருங்கள்...சரியான வெளிச்சமும் காற்றும் கிடைக்கவேண்டும்.
இல்லையென்றால்... அங்கே இருப்பவர்களை தொந்தரவு செய்வார்.
என்ன...
பாபுவுடன் எனது உறவு?
தந்தை மகன்.
இல்லை...அவன் என்னுடைய மகன்.
ஆம் நான் தான் தந்தை மற்றும் நான் என் மகனை அனுப்புகிறேன்.
இதை புரிந்துகொள்ள என் அவ்வளவு கடினமாக உள்ளது?
இருக்கிறீர்களா...
அவர்கள் வைத்து விட்டார்கள்.
ஆச்சரியப்பட என்ன இருக்கிறது?
உனக்கு ஆச்சரியமாக இல்லையா?
சரி...உன்னுடைய இரண்டு கடவுசீட்டு அளவு புகைப்படங்களை கொடு.
-படிவத்தை பூர்த்தி செய்ய. -படிவம்.
நீங்கள் உண்மையாகவே தீவிரமாக இருக்கிறீர்களா?
நான் தீவிரமாக இருக்கிறேன் என உனக்கு இன்னுமா தெரியவில்லை?
நாளை இந்நேரம் நீ முதியோர் இல்லத்தில் பஜனை பாடல் பாடிக்கொண்டு இருப்பாய்.
பாரு...பாரு...இதை தினமும் வழக்கமாக செய்வார்கள்.
இதைப் பிடி.
இதை ஏன் செய்கிறீர்கள்?
சாதனைக்காக.
நீங்கள் நீண்ட நாள் வாழுங்கள்...நான் உங்களை தடுக்கிறேனா?
கூறுங்கள், யார் சந்தோஷமான மனிதனாக இருப்பார்?
உங்களின் ரத்தக்கொதிப்பு சர்க்கரை அளவை யார் சோதனை செய்வார்?
நான் செய்வேன்.
நேரத்திற்கு யார் மருந்து கொடுப்பார்?
நீ செய்வாய் என எனக்கு தெரியும், பாபு...
...ஏனென்றால் நீ ஒரு நல்ல மகன்.
மகன்கள் நல்ல தந்தைகளை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்புவது போல்
நான் எனது நல்ல மகனை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்புகிறேன்.
இந்த முதியோர் இல்லம் விஷயம் போதும்!
என்னுடைய அறையில் திரைசீலைகளை மாற்றினாலே என்னால் தூங்க முடியாது.
நான் அங்கே செல்ல வேண்டுமா?
கழிப்பறையில் ஓடுகளை மாற்றிய பொழுது என்ன ஆகியது என்று நினைவிருக்கிறதா?
எனக்கு ஆறு மாதம் மலச்சிக்கல் இருந்தது.
இப்பொழுது நான் இருப்பிடத்தையே மாற்ற வேண்டும் என கூறுகிறீர்கள்.
பாரு...இந்த சாதனையை முடித்ததும் உன்னை வீட்டிற்கு கூட்டி வருகிறேன்.
16 வருடங்களுக்கு பிறகா?
இந்த சீனா மனிதனை அதற்காக திட்டு.
அவர் சீக்கிரமாகவே மரணம் அடைந்திருந்தால்...
...நீ சீக்கிரமாகவே வந்திருக்கலாம்.
இப்பொழுது வாதாடுவதை நிறுத்து.
துணிகளை மூட்டைகட்டு.
சரி...
என்னிடம் ஒரு தீர்வு இருக்கிறது.
நீ இந்த வீட்டில் இருக்க வேண்டும் என்றால்...
...எனக்கு ஒன்றை நீ வாங்க வேண்டும்.
என்ன?
பாபு.
-பாபு? -ஆம், பாபு.
ஒரு புதிய பாபு.
என்ன?
மொட்டை மாடியில் இன்றிரவு என்னை சந்தி. நான் விளக்குகிறேன்.
-ஹம் தி ஹோ தி -ஆர்.டி.பர்மன், கிஷோர் குமார்.
-நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? -இந்த பாடலை கேளு.
இந்த பாடலின் பின்னால் பயங்கரமான கதை உள்ளது.
கிஷோர் குமார்.
-கிஷோர் குமார் இந்த பாடலை பதிவு செய்யும்... -அதை விடுங்கள்.
அவரால் பாட முடியவில்லை.
இரு முறை பாட முயற்சித்தார்.
பக்க வாத்தியக்காரர்களிடம் கத்தினார்...
அதை விடுங்கள். எனக்கு அதில் செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை.
நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.
முதலில் ஆர்வமாக இருக்க கற்றுக்கொள்.
கிஷோர் குமாரின் கதையை கூற முயற்சிக்கிறேன்...
...ஆனால், நீ உற்சாகமாக இல்லை.
சொல்லப்போனால், நீ வாழ்வதையே நிறுத்திவிட்டாய்.
புதிய பாபுவிற்கு குழந்தையை போன்ற ஒளி அவன் கண்ணில் தெரியும்.
இதைப்போன்ற கதைகளை கேட்க அவன் ஆர்வமாக இருப்பான்.
விரிவுரையை நிறுத்திவிட்டு, நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என கூறுங்கள்.
ஒரு காதல் கடிதம் எழுது.
உணர்ச்சிகளைக் கொண்டு, உன்னுடைய பிரிய மனைவிக்கு.
காதல் கடிதமா? நானா!
வேறு யார் உன்னுடைய மனைவிக்கு எழுதுவார்?
-அவள் இறந்துவிட்டாள். -ஆனால் நீ உயிருடன் தான் இருக்கிறாய்.
நான் எந்த கடிதமும் எழுதப்போவது இல்லை.
அப்படியென்றால் இரண்டாவது விஷயம்... இது தான்.
-நான் எழுதுகிறேன். -நல்லது.
அத்துடன், நீ என்னுடைய முதல் நிபந்தனையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளாய்.
முதலாவதா? என்ன கூறுகிறீர்கள்?
அடுத்த ஆறு மாதத்திற்கு இதைப்போல பணிகளை தருவேன்.
அதை எல்லாம் நீ முடிக்க வேண்டும்.
சரி, நீ ஒரு பணியை செய்யாமல் விடலாம்
சரியா?
அதாவது...நீ ஏதேனும் ஒன்றை செய்யாமல் விடலாம்.
வருத்தப் படாதே.
காதல் கடிதம் எழுதுவதைப் போல எல்லா பணியும் இருக்காது.
சில பணிகள் சுலபமாக இருக்கும்.
நீ நன்றாக செய்வாய்.
உதாரணத்திற்கு
இது...
இந்த சங்கு...
-இதை ஊது. -என்ன?
ஊது.
இது ஒரு நிபந்தனை.
என்னுடைய வயதை பாருங்கள்.
...நுரையீரல் முறிவு ஏற்படும்.
உனக்கு ஒன்றும் ஆகாது.
இதை இப்படி பிடித்துக்கொள்.
இதை செய்யலைன்னா, இந்த வீடு உனக்கில்லைனு நினைத்துக்கோ.
மற்றும் உன்னை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்பிடுவேன்.
"ஏன் இந்த குழப்பம்?"
"என்ன இந்த இடையூறு?"
"மூச்சு விட கடினமாக உள்ளது..."
"...என்னோட இதயம் வேகமாக துடிக்கிறது."
"இதயம் நின்றுவிடுமோ னு பயமாக இருக்கிறது."
"நான் குழியில் விழுகிறேன், அது தான் திட்டம் போல."
"கண்கட்டு போட போகிறீர்களா..."
"...குறி விளையாட்டை என் நெற்றி மீது விளையாட."
"ஒரு குழந்தையிடம் ஏன் இவ்வளவு கொடூரமாக இருக்க வேண்டும்."
-தீரு. -மாமா.
நான் இந்த ஒப்பந்தத்தை தயார் செய்துள்ளேன்.
ஒவ்வொரு பணியையும் அவன் முடிக்கும்போது...
...நீ, நான், பாபு கையெழுத்து இட வேண்டும்.
இதை அதிகாரப்பூர்வமாக மாற்றினால் இன்னும் சிறப்பாக இருக்கும்.
-நீ தான் சாட்சி. -சரி.
-ஹாஷ்முக் -சொல்லுங்கள்.
ஆறு மாதத்திற்கு இவனை விடுவி.
-இவனுடைய பாதி சம்பளத்தை நான் கட்டுகிறேன். -பரவாயில்லை.
வாங்க, ஐயா.
பாபு.
நிபந்தனையைப் பற்றி எழுதி இருக்கிறேன்.
அபாயமாக ஒன்றும் இல்லை.
இது இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.
"நான், பாபுலால், விருப்பத்துடன்..."
விருப்பத்துடன் இல்லை, கண்டிப்பாக இல்லை.
"வேறு வழியில்லாமல்" என எழுதவா?
"நான் எளிமையானவன்."
"ஆடம்பரமானவனும் இல்லை."
"உண்மையாக தான் கூறுகிறேன்..."
"...வாழ்க்கையில் பல சந்தோஷங்களும் இல்லை."
"தூக்கமில்லாத ஒரு இரவை எனக்கு கொடுத்து நீங்கள் நன்றாக தூங்குவீர்களா."
"ஒரு குழந்தையிடம் ஏன் இவ்வளவு கொடூரமாக இருக்க வேண்டும்."
அவனால் இதை செய்ய முடியாது. செய்வதற்கு வழியே இல்லை.
-மாமா. மாமா. -தீரு.
என்ன ஆச்சு? அவர் எழுதினாரா?
இன்னும் ஒரு நிமிடம் இருக்கிறது.
அவனால் செய்ய முடியுமென தோணவில்லை.
அவரால் முடியவில்லை என்றால் அவரை மன்னித்துவிடுங்கள்.
இதோ வருகிறார்.
மாமா அதை சீக்கிரம் கொடுங்கள். இன்னும் 30 நொடிகள் தான் இருக்கிறது.
தள்ளி நில்லு.
உன்னால் எழுத முடிந்ததா?
-இந்தாங்க, அப்பா. -அற்புதம்.
நீ எழுதுவேன்னு நான் நினைக்கவே இல்ல.
பெருமையா இருக்கு.
இப்ப இதை சத்தமா படிச்சு முதல் நிபந்தனையை நிறைவேற்று.
எழுதுவது தான் என்னோட பணி, படிப்பது இல்ல.
-அப்படினா நீ படி, தீரு. -அதை தொடாதே!
தொடாதே.
சரி, நான் படிக்கிறேன்.
ரத்தத்தில் எழுதியிருக்கிறாரா?
நான் ஏன் என்னுடைய ரத்தத்தால் எழுத போகிறேன்?
-அது நிபந்தனை கிடையாது. -அப்படி நான் கூறவில்லை.
பிறகு ஏன் அப்படி கூறினான்?
எதுவும் கூறாதே, இல்லையென்றால் உன்னை கொன்று விடுவேன்!
நாம்...நாம் இதில் கவனம் செலுத்துவோம்.
உட்காரு. உட்காரு.
முட்டாள் கோமாளி.
என்ன இதெல்லாம்?
அது சும்மா எழுதிப் பார்த்தது. நீங்கள் படியுங்கள்.
ஆஹா...காதல் கடிதத்தில் சும்மா எழுதியதா!
அவன் கணிதம் கற்பித்தான்...அதான்.
உண்மையாகவா? ஆசிரியரா?
ஏன் சிரித்தாய்?
அப்படியென்ன வேடிக்கையாக இருக்கிறது?
பாபு, நிறுத்து.
நான் மேலே படிக்கிறேன்.
"அன்பே சந்த்ரிகா..."
"என்னுடைய மொத்த வாழ்க்கையின் அர்த்தமும..."
"...நம் திருமண வாழ்வின் நினைவில் அடங்கியிருக்கிறது."
ஐயோ, கடவுளே.
இது ஹிந்தியா?
சரி, மன்னித்து விட...
உன் நினைவுகள் என்னுடைய மனதில் அப்படியே இருக்கிறது...
...நீ உடுத்தும் பனாரஸ் பட்டு போல.
உன்னுடைய நெற்றிப்பொட்டு. உன்னுடைய கொலுசு...
கொலுசு?
ஆனால் சந்த்ரிகா கொலுசு அணிந்ததே இல்லை.
பொய் கூறாதே
மாணவர்களிடம் இருந்து பறிமுதல் செய்த காதல் கடிதங்களை மாதிரியாக கொண்ட கடிதம் இது.
அவர்கள் எழுதியது போலவே நானும் எழுதினேன்.
ஆனால், இதில் ஏதேனும் உண்மை இருக்கிறதா?
நான் மேலே படிக்கிறேன்.
"நீ உயிருடன் இருக்கும்போது என்னால் இதை கூற முடியவில்லை..."
"...ஆனால், என்னுடைய இதயத்திலிருந்து எனக்கு கூற வேண்டும்..."
"சந்திரிகா மூன்று..."
சந்த்ரிகா என்றால் என்ன?
உங்களுக்கு தெரியும்...சந்த்ரிகா... சந்த்ரிகா...சந்த்ரிகா!
-இது எப்படி என்று உங்களுக்கு தெரியும். -எனக்கு தெரியும்...
இது காதல் கடிதமா இல்லை புள்ளிவிவர அட்டவணையா?
"சந்த்ரிகா... சந்த்ரிகா...சந்த்ரிகா!"
"உன்னால் நினைக்ககூட முடியாத அளவுக்கு நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்."
"ஆனால் என்னிடம் ஒரு புகார் இருக்கு."
"1961ல் ஒரு புதன்கிழமையில்...
"...என் தாய் சரஸ்வதி தேவியுடன் உனக்கு ஒரு வாதம் இருந்தது."
ஆம்...இப்பொழுது இது உண்மை.
படித்துக்கொண்டே இருங்கள்.
இதிலிருந்து எல்லாமே உண்மை.
"ஒரு மருமகளாக, என் தாயுடன் வாதாட..."
"...உனக்கு எல்லா உரிமையும் இருந்தது."
"என் புகார் என்னவென்றால் நீ என்னுடைய தாயிடம் வாதிட்டாய்..."
"...ஆனால், என்னுடைய கோபக்கார...
தகப்பனிடம் இல்லை."
"அவருக்கு ஒரு பாடம் புகட்டியிருக்க வேண்டும்."
"நீ அப்பொழுது அதை செய்திருந்தால்..."
"...இப்பொழுது என் வாழ்வை நரகமாக்கியிருக்க மாட்டார்."
மேலே படியுங்கள்...
படிக்கிறேன்.
"உனக்கு ஒன்று தெரியுமா இந்த வெறிபிடித்தவர்...
"...என்னை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்ப திட்டமிடுகிறார்."
-"சந்த்ரிகா..." -வேண்டாம்!
-என்ன ஆச்சு? -வேண்டாம்...
அடுத்து படிக்காதீர்கள்...
-...நான்...நான் சற்றே தடுமாறி விட்டேன். -இல்லை,இல்லை...நான் அனைத்தையும் படிப்பேன்.
"சொல்லு சந்த்ரிகா."
"மகனை முதியோர் இல்லத்திற்கு அனுப்பும் தந்தை..."
"...கண்டிப்பாக ஒரு முட்டா..."
இது அதிகமான உண்மையை கொண்டுள்ளது பாபு.
இல்லை, நான் உற்சாகத்தில் சற்றே தடுமாறிவிட்டேன்.
உற்சாகம்.
உற்சாகம்!
ஏய் தீரு.
எனக்கு அவமானம் ஏற்பட்டிருந்தாலும், இன்று அற்புதமான விஷயம் நடந்திருக்கிறது.
என்ன?
20 வருடங்களில் முதல் முறையாக...
...இவன் உற்சாகம் அடைந்திருக்கிறான்.
ஆசிரியரே...உனக்கு முழு மதிப்பெண்கள்.
இங்கே வா...கையெழுத்து இடு.
இந்தா. எடுத்துக்கொள்.
ஆஹா!
அதை முயற்சி செய்யாதே, நீ ஜெயிக்க மாட்டாய்.
நான் கற்றுக்கொள்கிறேன், நான் ஒரு நாள் ஜெயிப்பேன்.
இந்தா, நீயும் கையெழுத்து போடு.
ஒன்று முடிந்தது. நாம் இரண்டாவதிற்கு செல்லலாம்.
என்ன?
ஏன் இவ்வளவு அதிர்ச்சி? பழகிக்கொள்.
ஐயோ அப்பா, நான் சற்று மூச்சுவிட்டு கொள்கிறேன்.
பாபு. பாபு. பாபு.
இன்னும் ஒன்று தான்...
...அதன்பிறகு உன்னை ஒரு வாரத்திற்கு தொல்லை பண்ண மாட்டேன். சரியா?
தீரு.
இரண்டாவது பணியின் தலைப்பு...
பாபு மற்றும் டாக்டர் மேத்தா.
டாக்டர் மேத்தா?
மேத்தா க்ளினிக்
மருத்துவமனையில் எதற்காக அமைதி காக்க வேண்டும்?
ஏன், தீரு?
ஏனென்றால் நோயாளிகளுக்கு அது தொந்தரவாக இருக்கும்.
ஆனால் அமைதி இன்னும் கொடுமையாக இருக்கும்.
இதன் பின்னால் ஒரு தர்க்கமே இல்லை.
என்ன?
இது ஒரு மருத்துவமனை.
வளவளன்னு பேசுவதை நிறுத்துங்கள்.
அவர்களுக்கு பிறகு நாம் தான்.
நிபந்தனையை சொல்லும் வரை நான் உள்ளே போக மாட்டேன்.
பாரு, எப்பொழுதும் செல்லுவது போல் உள்ளே செல்.
வெளியே வரும் போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகிறேன்.
நீங்கள் கூறும் வரை நான் செல்ல மாட்டேன்.
சரி, உட்காரு.
உட்காரு.
நீ உள்ளே போ.
பரிசோதனையை செய்துகொள். பிறகு வீடு திரும்பு.
சரி.
வழியில், மருத்துவரை தொலைபேசியில் அழைத்து அவரிடம் நான் எனது...
"பணப்பையை உங்கள் மருத்துவமனையில் வைத்துவிட்டேன் என கூறு."
"அதில் 250 ரூபாய் தான் உள்ளது..."
"...ஆனால் சில முக்கிய ஆவணங்கள் உள்ளன."
"செவிலியரிடம் கொடுங்கள், நான் மாலையில் வாங்கிக் கொள்கிறேன்."
-அவ்வளவு தான். -நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
-என் பணப்பையை உள்ளே வைக்க வேண்டுமா? -இல்லை-இல்லை...
உன் பணப்பையை நீயே வைத்துக் கொள்.
இங்கே வைத்துவிட்டதாக மட்டும் கூறு.
அவர் தேடி விட்டு இங்கே இல்லை என்று கூறுவார்.
கண்டிப்பாக, இல்லையென்று தான் கூறுவார்!
அதே தான்.
அது தான் நிபந்தனை, பாபு.
அவர் அப்படி கூறும் பொழுது, நீ...
உங்களைப் போன்ற ஒரு பொறுப்பான மருத்துவர் ஒரு சில நூறு ரூபாய்களுக்காக...
...ஒரு பணப்பையை திருட கூடாது!
உங்களை நினைத்து நீங்கள் வெட்கப்பட வேண்டும்.
என்ன!
எந்த கல்லூரி உங்களுக்கு திருட கற்றுக் கொடுத்தது?
அப்படி சொல்லு.
அதாவது...மருத்துவர் மேத்தாவை திருடன் என கூற சொல்கிறீர்களா?
-ஆமாம்... -என்ன ஆமாம்?
நல்ல மனிதரை திருடன் என நான் கூற வேண்டுமா?
இப்படி ஒரு இழிவான சிந்தனை உங்களுக்கு எப்படி வந்தது?
எழுந்திருங்கள்.
எந்த மாதிரியான பணி இது?
இப்படியொரு அபத்தமான நிபந்தனைக்கு என்ன அர்த்தம்?
ஆம்...எனக்கும் இதை விளக்குங்கள்.
ஏனென்றால் இது இவருக்கான நிபந்தனை, ஆனால் மருத்துவருக்கு கெட்ட பெயர்.
-சரிதானே? -கூறுங்கள்...
இதன் பின்னே இருக்கும் நோக்கத்தை கூறுங்கள்.
-ஆம்... -இதன் நோக்கம் என்ன?
நான் கூறுகிறேன். முதலில் சற்று மூச்சு விட்டுக்கொள்கிறேன், தீரு.
பாரு தீரு, இதன் நோக்கம் இவனுக்கு மருத்துவருடன் சண்டை ஏற்படுத்துவது தான்.
இவனிடம் எந்த பிரச்சனையும் இல்லனாலும் அங்கே செல்கிறான்.
இவன் வாழ்க்கை முழுக்க மேத்தா மருத்துவமனை வாடை தான் வீசுது.
இது மிகவும் சுலபம்...
மருத்துவர் மேத்தாவை திருடனென கூறினால்
இவனை அதற்கு மேல் பரிசோதனை செய்வாரா?
-இல்லை... -இல்லை தான்.
அந்த உறவும் தானாகவே முறிந்து விடும்.
அதற்கு இது தான் வழியா?
உனக்கு வேறு வழி தெரிந்தால் கூறு.
இதற்கு நான் அங்கு செல்ல கூடாது என்றே கூறியிருக்கலாம்.
அப்படியா...
சரி இந்தா.
இதை பிடி.
நான் உனக்கு நேரடியாகவே கூறுகிறேன்.
நான் மருத்துவர் மேத்தாவிடம் செல்ல மாட்டேன்.
இந்தா, கையெழுத்து இடு.
கையெழுத்து இடு.
கையெழுத்து இடுங்கள், மாமா.
உங்களுக்கு நல்ல பேரம்கிடைக்கிறது.
-எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனால்... -என்னிடம் வா.
என்னிடம்...
நான் பரிசோதித்து கூறுகிறேன்.
அபாயமாக இருந்தால் உன்னை அங்கு கூட்டி செல்கிறேன்.
நான் முடிவு செய்கிறேன், சரியா.
கையெழுத்து இடு, வா.
எல்லா முடிவையும் நீங்கள் தான் எடுக்கிறீர்கள்.
மிகவும் நல்லது.
பாபு, இரண்டாவது நிபந்தனை முடிந்தது.
வாழ்த்துக்கள், பாபு. இது கொண்டாடுவதற்கான நேரம்.
-கொண்டாட வேண்டாம். -நாம் எங்கே செல்கிறோம்?
உனக்கு இரண்டு நல்ல காரியங்கள் நடந்திருக்கிறது.
காதல் உள்ளே...மருத்துவர் வெளியே.
மெயின் லேண்ட் சைனா
ஆஹா!
அற்புதமான இடம்!
உண்மையிலேயே அற்புதம்.
சாப்பிடு. சாப்பிடு.
மாமா, அடுத்த நிபந்தனை என்ன?
மன்னியுங்கள்.
நான் மறந்து விட்டேன்.
நேற்று, கண்தானத்தை ஊக்குவிக்க சில பேர் கடைக்கு வந்தார்கள்.
இந்த விளம்பரத்தை முதியோர்களிடம் கொடுக்க சொன்னார்கள்.
அதனால் உங்களுக்கு ஒன்று எடுத்து வந்தேன்.
உங்களுக்கும், மாமா.
நீங்களும் முதியவர் தான்.
நல்ல உணவு உண்ணும் போது என்ன இதெல்லாம்?
மாமா, இது மிகவும் முக்கியம்.
-நீங்கள் இறந்த பிறகு... -மெதுவாக.
நீங்கள் இறந்த பிறகு கண்தானம் செய்வது மிகவும் சிறந்தது.
மக்கள் இறந்த பின்னும், கண்கள் நான்கு மணி நேரம் உயிருடன் இருக்கும்.
உதாரணத்திற்கு இவர் இறந்து விட்டார், சரியா.
-நான் இறந்துவிட்டேன். -ஆம், நீங்கள் இறந்து விட்டீர்கள்.
ஆனால் வேறு ஒருவரின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவீர்கள்.
உங்கள் கண் ஒரு கண்ணற்றவரின் வாழ்வை ஒளியாக்கும்.
நீங்கள் ஒன்றும் கூறப்போவது இல்லையா?
கொண்டாடுவதற்கு இங்கே இழுத்து வந்தீர்கள்.
இவன் என்னுடைய மரணத்தைப் பற்றி பேசுகிறான்.
இல்லை இல்லை...நீங்கள் இறக்கும்போது தான்.
இப்பொழுது இந்த படிவத்தை தான் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.
வாயை மூடு!
நீ நினைவில் வைத்துக்கொள் மகனே...
நான் உன்மீது என் கை வைக்கும் நாள் தான்...
...நீ ஒளியை கடைசியாக பார்ப்பதாக இருக்கும்.
உன் மெய்க்காப்பாளர் இல்லாத சமயத்திற்காக தான்...
...நான் காத்துக்கொண்டு இருக்கிறேன்.
உணவு எப்படி இருந்தது, ஐயா?
என்ன?
உணவு எப்படி இருந்தது, ஐயா?
உணவு எப்படி இருந்தது என்று தெரிய வேண்டும்.
சீனா உடன் என்றாவது போர் புரிய நேர்ந்தால்...
...நான் தான் முதல் வரிசையில் நிற்பேன்.
அப்படி தான் எனக்கு பிடித்திருக்கிறது. அவளிடம் ஆங்கிலத்தில் கூறுங்கள...
அதாவது இந்தியா சீனா உடன் போர் புரிந்தால்...
மருத்துவர் மேத்தாவின் வழக்கமான வாடிக்கையாளர்...
...செடியுடன் இப்பொழுது நேரம் கழித்து கொண்டிருக்கிறார்.
ஒரு வாரத்திற்கு எல்லாம் சரியாக இருந்தது.
பிறகு மூன்றாவது நிபந்தனை இடிபோல் விழுந்தது.
பாரு. பாரு. பாரு.
மூன்றாவது நிபந்தனைக்கு.
எனது அறையில் என்ன செய்கிறீர்கள்?
என் போர்வை?
என் போர்வை எங்கே? எங்கே இருக்கிறது?
போர்வை...
இந்தா உன் போர்வை.
இது உன்னுடைய போர்வை இல்லை...
...இது தான் உனக்கான அடுத்த தேர்வு.
மூன்றாவது...
அதை வைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்!
-என்னிடம் கொடுங்கள். -பொறு...
முதலில், இதன் வரலாற்றை தீருவிடம் கூறுகிறேன்.
அதை பிறகு விளக்கிக் கொள்ளுங்கள்.
முதலில் அதை அதன் இடத்தில் தயவுகூர்ந்து வையுங்கள்.
அதே தான் என்னுடைய திட்டம், பாபு.
அதன் இடத்தில வைத்து விடுகிறேன்
முதலில், கவனி...
பாபுவுக்கு 10 வயது இருக்கும்பொழுது...
...நானும் சரஸ்வதியும் விடுமுறைக்கு அவனை காஷ்மீர் கூட்டி சென்றோம்.
அங்கே அவனுக்கு இரண்டு விஷயங்கள் தான் பிடித்தது.
டால் ஏரியில் இருந்த வாத்துக்களும்...
...இந்த போர்வையும்.
அதிலிருந்து இந்த போர்வையை வச்சிட்டு தான் தூங்குறான்.
65 வருடங்கள் ஆகுது.
என்னால் இது இல்லாமல் தூங்க முடியாது.
அதனால் என்ன?
அதனால் பாபு...
உனக்கு பிடித்த அந்த இரண்டையும் சேர்க்கலாம்.
போர்வையும் வாத்துக்களும்...
மூன்றாவது நிபந்தனை என்னவென்றால்...
இதை பிடித்துக்கொள்...
நீ செய்ய வேண்டியது...
அந்த வாத்தை கொடு.
வாத்தை போல மூன்று ஓட்டையை வெட்ட வேண்டும்.
ஒவ்வொன்றும் 1.5 அடி.
அளவு அதே தான். இங்கே வைத்து வெட்டு.
-நான் என் போர்வையை கிழிக்க வேண்டுமா? -ஆமாம்.
உங்களுக்கு புத்தியில்லாமல் போய்விட்டது.
ஆம்...ஏன் இதை வெட்ட வேண்டும்.
இது தான் முதிர் வயதின் முதல் அறிகுறி. பழைய பொருட்களில் தஞ்சமடைவது.
இந்த போர்வையைப்போல் பல பொருட்களில் கவனமாக இருக்கிறான்...
...வேறு எதுவும் இவனின் புத்திக்கு எட்டவில்லை.
இந்த போர்வை போனதும்...
...வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என யோசித்து பார்.
ஒவ்வொரு இரவும் புதியதாய். புதிய கனவுகள், இனிப்பான கனவுகள்.
நான் தூங்காமல் இருந்தால் எப்படி கனவு வரும்?
பாபு...
கண்களை திறந்து கொண்டு கனவு காண கற்றுக் கொடுக்கிறேன்.
நீங்கள் அதை செய்யுங்கள்.
ஏற்கனவே என் வாழ்வை நரகமாக்கி விட்டீர்கள் இப்பொழுது என் தூக்கத்தை கெடுக்கிறீர்கள்!
நான் ஒரு நிபந்தனையை செய்யாமல் இருக்கலாம், அல்லவா?
நான் இதை செய்யப் போவது இல்லை.
ஏன் இந்த சிறிய தேர்வை தவிர்க்கிறாய்?
இது எனக்கு மிக பெரியது.
நீங்கள் என் தூக்கத்தை கெடுக்க நான் விடப் போவது இல்லை.
என் முடிவு இறுதியானது.
குழாயை மூட முடியாது ஆனால் எனக்கு கனவு காண கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.
முதிர்வு.
பாபுலால் மூன்றாவது தேர்வை மறுத்ததும் தத்தாத்ரே நான்காவது தேர்வை முன்வைத்தார்.
நான்காவது நிபந்தனைக்கு...
மும்பையில் உள்ள பல்வேறு இடங்களுக்கு பாபு பயணம் செல்ல வேண்டியிருந்தது.
தத்தாத்ரே வழியை முடிவு செய்தார். பயணம் பாபுவை எங்கே அழைத்து செல்லும் என அவரறிவார்
தூங்குவதற்கா இங்கே வந்தாய்? முட்டாள்.
எங்கே இறங்க வேண்டும்?
உங்ககிட்ட சொல்ல கூடாதுனு மாமா சொன்னாரு.
சஸ்பென்ஸ்.
ஜூப்ளி கார்டன்ஸ், சாண்டா கிருஸ்.
"உருகியது போல் இருக்கிறது, ஆனால்..."
"...நா-நா-நா-நா!"
"எங்கே இருந்ததோ அங்கேயே தான் இருக்கிறது..."
"...ஐஸ்க்ரீம்."
தோட்டத்துக்கு நடுவில் விமான உருவம் ஒன்னு இருக்கும்.
பாபு அங்கே நின்று கொண்டிருப்பான். கண்டிப்பாக.
உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?
நான் அவன் தந்தை. அப்பாவுக்கு எல்லாமே தெரியும்.
இப்ப சொல்லு... அவன் அதை எப்படி பார்க்கிறான்?
விமானத்தை முதல் முறை பார்த்த குழந்தை போல.
இல்லை!
சிறுவயதை பார்த்த ஒரு முதியவரைப் போல.
விமானம் கிளம்பி விட்டது.
பாபு சிறுவயதில் இருக்கும்போது, நாங்க இங்கே அடிக்கடி வருவோம்.
ரைட் சகோதரர்களின் கதையை நான் அவனுக்கு கூறுவேன்.
ரைட் சகோதரர்கள்?
ரைட் சகோதரர்கள்.
1903ல் முதலில் விமானத்தை பறக்க செய்த சகோதரர்கள்.
அந்த கதை பாபுவின் காதுகளில் இன்னும் ஒலித்துக்கொண்டு இருக்கும்.
மாமா.
-நாம போகணும். -ஏன்?
-12 மணிக்குள்ள அங்க போகணும். -எங்க?
செயின்ட் செபாஸ்டியன் சர்ச்சிற்கு.
நீ இங்கே இரு.
நான் வருகிறேன்.
வணக்கம், மாமா.
-நீங்கள்? -ஆமாம்.
அவனுக்கு தனியா இருக்கணும்னு எனக்கு தெரியும்.
ஏன்?
நான் ஏன்னு சொல்றேன். வா.
-அவர் ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்பட்டுட்டார். -ஆம்.
என்ன?
-நான் அவரோட கண்ணுல கண்ணீரை பார்த்தேன். -ஆமாம்...
ஆமோல் கூட அங்க போவான்.
ஆமோல்? யாரு ஆமோல்?
பாபுவோட பையன்.
அவருக்கு பையனா?
ஆமாம், அப்படிதான்.
அமெரிக்காவுல 30 வருஷமா இருக்கான்.
குயின்ஸ் பல்கலைக்கழகம், விர்ஜினியாவுல எம்பிஏ முடிச்சிட்டு...
...அங்கேயே நிரந்தரமா இருக்கான்.
ஆமோலோட படிப்புக்காக பாபு எல்லாத்தையும் செலவழித்தான்.
ஆனா ஆமோல்...
அவனுக்கு தேவையானது கெடச்சதும் பாபுவை மறந்துட்டான்.
30 வருஷமா பாபு அவன்கிட்ட...
தீபாவளிக்கு வரச்சொல்லி கெஞ்சறான்.
அவனோட குழந்தைங்க படத்தை கூட அவன் அனுப்பல.
ஆறு மாசத்துக்கு ஒரு தடவ அழைப்பான். கருணை இருக்க மாதிரி.
அவ்வளவு தான்...
ஆமோல் குழந்தையா இருக்கும்போது...
பாபுவும் சந்த்ரிகாவும் அவனை இங்க கூட்டிட்டு வருவாங்க.
ஆமோலுக்கு சர்ச் மணி சத்தம் ரொம்ப பிடிக்கும்...
...அதனால எல்லா ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அங்க போகணும்னு சொல்லுவான்.
"டோங்...டோங்"னு பாடிட்டே வீட்டை சுத்தி வருவான்.
ஆமோல் வளர்ந்ததுக்கு அப்பறம் முதல் தடவையா...
...பாபு அந்த மணி சத்தத்தை கேட்டாரு.
அவருக்கு கண்ணுல கண்ணீர் இருந்தது.
எதுக்காக அவரை சர்ச்சுக்கு அனுப்பினீங்க?
பாபு ஆமோல் கிட்ட ரொம்ப நாளா கெஞ்சிட்டு இருந்தான்...
...மணி சத்தத்தை விரும்பிய சின்ன வயசு ஆமோல் கிட்ட...
... அவனை அனுப்பணும்னு நெனச்சேன்.
அந்த மணிச்சத்தம் பாபுவுக்கு
ஆமோலை நினைவு படுத்தியிருக்கும்.
உங்கள் மகன் ஒரு பாவியாக மாறினால், அவனை மன்னித்துவிடுங்கள்.
அவனுடைய சிறுவயதை நினைவு கொள்ளுங்கள். சிறுவயது மட்டும்.
மாமா, இப்ப நமக்கு
நமக்கு இது தேவையில்லை.
அடுத்து எங்கே போகணும்னு எனக்கு தெரியும்.
-நிஜமாவா? -ஆமாம்.
அப்படினா அடுத்து எங்க போகணும்னு சொல்லுங்க?
சிட்டி அடுமனை.
மாமா...அடுத்து சிட்டி அடுமனைனு அவருக்கு தெரிஞ்சிருக்கு.
ஆஹா...
ஒரு கேக் வாங்கறாரு.
கடவுளே நன்றி.
எனக்கு ரொம்ப பசிச்சுது.
ஆனா நீங்க சாப்பிட எந்த ஏற்பாடும் பண்ணல.
ஏற்பாடு ஏதும் இன்னும் செய்யலனு நினைக்கறேன்.
-உனக்கு அந்த கேக் கிடைக்காது. -ஏன்?
பாபு அந்த கேக்கை பொட்டலம் கட்டி எடுத்து வர போறான்.
என்ன சொல்றீங்க, மாமா? எதுக்காக அவர்...
என்ன?
-அடுத்து எங்க? -உங்களுக்கு தெரியும்னு சொன்னீங்க.
நீங்க சொல்லுங்க.
ஆஹா.
-தீரு. -ஆம்.
-அவரை இங்க கூப்டு. -யாரை?
காலைல இருந்து நம்மள பின்தொடர்ந்து வரார்ல அவரை.
-உங்களுக்கு இது முன்னாடியே தெரியுமா... -ஆமாம் எனக்கு தெரியும்.
எங்கே செல்கிறீர்கள்?
அங்கே.
அங்கே தான் என்னோட பயணம் முடியும்.
ஹே ஓட்டுனரே, வாங்க போகலாம்.
-மாமா. -ஆம், நான் கேட்டேன்.
நான் வருகிறேன்.
தொங்கும் தோட்டத்துல என்ன நடக்க போகுதுனு சொல்லுங்க?
அங்க எதுவும் நடக்க போறதில்ல.
-நடக்கப்போறதெல்லாம் வழியிலேயே நடக்கும். -என்ன?
-அவன் வாங்கிய கேக் ஞாபகம் இருக்கா? -இருக்கு.
அத இப்ப வண்டில அவன் வெட்ட போறான்.
சாத்தியமே இல்லை.
உனக்கு என்ன தெரியும், முட்டாள்.
இப்படிதான் பாபுவும் சந்த்ரிகாவும் அவங்க கல்யாண தினத்தை கொண்டாடுவாங்க. எப்பவும்.
சிட்டி அடுமனைல கேக் வாங்கி...
...மெரைன் டிரைவ்ல வண்டி வாடகைக்கு எடுத்து,
வழில அத வெட்டுவாங்க.
அந்த நினைவுகள் அவனுக்கு வந்தா...
வண்டில அவன் கேக் வெட்டுவான்.
புரிஞ்சுதா?
இதை பாரு.
"பழைய
சாலைக்கு திரும்பவும் வந்திருக்கிறேன்."
"பழைய சில்லறைகளைக் கொண்டு வாங்கினேன்..."
"ஐஸ்கிரீம்..."
-தீரு. -ஆம்.
-ஏன் இவ்வளவு இருட்டா இருக்கு? -ஆமாம்.
மாமாவோட காலணி இங்க இருக்கு.
அப்புறம் ஏன்...
பாபு!
மாமா.
எங்கே அவன்?
மாமா! அவரோட அலைபேசி இங்க இருக்கு.
அப்புறம் ஏன் அவன் விளக்கை ஏற்றவில்லை?
மாமா
பாபு.
எந்த பிரச்னையும் இல்லனு நம்பறேன்.
ஒரு நிமிடம் அப்பா.
அது தான் மூன்றாவது நிபந்தனை.
வெட்டிட்டான். வெட்டிட்டான்.
வாத்து மாதிரி வெட்டிட்டான்.
வணக்கம், திரு. ஓங் சாங் டுன் பென்.
என்னை பாருங்க. அதை எடுத்துடுங்க.
என்னோட வாழ்க்கை சந்தோஷமா மாறிட்டு வருது, நண்பா.
கிழிஞ்ச போர்வைய பாருங்க.
கூடியே சீக்கிரமே சாதனை புத்தகத்துல உங்க பெயர் அழிஞ்சிடும்.
இன்னும் 16 வருடங்கள் தான் இருக்கு.
யோ!
ஏதோ மணி சத்தம் கேக்குது.
ஆமோல் அழைக்கிறார்
அது பூக்க போவது இல்லை. அந்த பூ பூக்கவே பூக்காது.
நல்லது, நீ உரம் வாங்கி வந்துருக்க.
சாணமா...
...அது கண்டிப்பாக வேலைக்கு ஆகாது.
என்? உங்களுக்கு ஒண்ணு தெரியுமா, மாமா?
உங்க அப்பாவை தல கீழ தொங்க விடணும்.
பாத்து பேசு...
...என் பிறந்தநாளுக்கு வாழ்த்து கூறு.
பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள், ஆனா நீங்க உங்க அப்பாவை மாத்திக்கணும்.
இந்த நிபந்தனை நியாயமே இல்ல.
பதினைந்து நாள்ல பூ பூக்க வெக்கணுமா.
அவர் யாரு னுநெனச்சிட்டு இருக்காரு?
இது இயற்கை.
நம்மளால எதுவும் பண்ண முடியாது.
நான் ஒரு விவசாயியின் மகன், எனக்கு தெரியும்.
ஒரு மொட்டு கூட வளருகிற மாதிரி தெரியல...
...இன்னும் நாலு நாள்ல எப்படி ஒரு பூவை கொண்டு வர முடியும்?
இது சீனா செடி, தீரு. இதுக்கு மொட்டு தேவையில்லை.
செடில இருந்து நேரடியா பூ வந்துடும்.
தானாவா?
ஒரு செடி மட்டும் தான் அப்படி வளரும்.
அது மூங்கில்.
உலகத்திலேயே அது மட்டும் தான் மண்ணுல இருந்து தானா...
...யாரும் கவனிக்கறதுக்குள்ள முளைச்சிடும்.
அதனால தான், எங்க கிராமத்துல...
யாரும் தரைல உட்கார மாட்டோம்.
நீங்க விபரீத முடிவு எடுக்காதீங்க.
நான் முயற்சி செய்யறேன், தீரு.
நான் அதுகிட்ட பாட கூட போகிறேன்.
இந்த பூ பாட்டு கேக்குமா?
இது கழிப்பறை கூட செல்லும்னு நினைக்கறேன்.
மும்பைல தான் இந்த மாதிரி முட்டாள் தனத்தை கேள்விபடறேன்.
அதோட காது எங்க?
எப்படி அது பாட்டு கேக்கும்? எனக்கு காட்டுங்க.
என்ன முட்டாள்தனம்...
தீரு, இது பூக்கலைனா...
...இந்த நிபந்தனையை விட்டுடலாம்.
பூத்து விட்டா?
ஆச்சர்யமா இருக்கும் தானே?
நான் போய் சுத்தம் ஆகிறேன், உள்ளே வா.
உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்கிறீர்கள். அது கண்டிப்பாக நடக்காது...
தீரு.
இதைப்பிடி.
நான் முதல்ல இதுல இருந்து விடுபடுகிறேன்.
அத உள்ள எடுத்துட்டு போ.
ஐயோ, மாமா.
-இதை நீங்க வளர்த்தீங்களா? -ஆமா...
இது உங்க திட்டமா?
இதை நானே செய்வேன்னு எனக்கு எப்பவோ தெரியும்.
அவன் பிறந்தநாள் அன்னிக்கு.
அந்த போர்வையை கிழிச்சதுக்கு பரிசு குடுக்க நினைச்சேன்.
இது அற்புதமான பரிசு தானே?
இதுக்கு அப்புறம் அவனோட நம்பிக்கையை பாரு.
சுலபமாக வர போகிறது.
மாமா. மாமா. மாமா. மாமா.
பூத்துவிட்டது.
ஏன் கத்தற, தீரு?
பூத்துவிட்டது.
-கீழ வாங்க. -பூத்துவிட்டது.
என்ன சொல்ற, தீரு?
இது ஒரு அதிசயம்.
இரு நான் கண்ணாடியை போட்டுக்கறேன்.
ஆஹா...கீழ வை.
-தீரு, அது பூத்ததை பாத்தியா? -ஆமாம்.
மூங்கில் மாதிரி வந்துச்சு, இது ஒரு சீனா மூங்கில்.
நீயும் அப்பாவும் ஏதோ செய்வீங்களே, அது என்ன?
-யோ! -யோ...
-இப்ப எதுக்கு யோ சொல்லிட்டு இருக்கீங்க? -பூத்துவிட்டது.
பாபு, மகனே. பூத்துவிட்டது.
நீ செஞ்சிட்ட!
நான் பூக்க வச்சிட்டேன்!
-யோ! -யோ...
நான் உடை மாத்திட்டு வரேன்.
நீ எதுவுமே போடல.
ஆமாம்.
-யோ! -யோ...
நான் யாருனு பாக்கறேன்.
யாரோ பூக்கள் அனுப்பி இருக்காங்க.
-யாரு? -ஆமோல்.
-ஆமோல்! நான் போய்... -ஏய்...
நான் மாமாவிடம் கூறுகிறேன்.
இப்ப வேண்டாம். எதுவும் சொல்லாத.
நீங்க எதுவும் சொல்லப் போறது இல்லையா?
இன்னிக்கு இல்ல. இப்ப அவன் பிறந்த நாளை கொண்டாடட்டும்.
நாளைக்கு இத கொடுத்து, என்னோட கடைசி நிபந்தனையை சொல்றேன்.
முஹம்மது ரஃபியின் பாடல்.
பாபு, என்ன ஆச்சு?
போர்வை இல்லாம தூங்க முடியலையா?
நீங்க தூங்குங்க.
"வாழ்க்கையே..."
இந்த நேரத்துல பாட்டு கேக்கறீங்களா?
பாட்டு கேக்கறதுக்கு நேரம் எதுவும் இல்ல.
நல்ல பாடல். வா... நம்ம நடனம் ஆடலாம்...
"வாழ்க்கையே..."
"என் வீட்டையும் வந்து பாரு."
"வாழ்க்கையே..."
வாங்க ஓங் சங் டுன்...நம்ம ஆடலாம்.
"என் வீட்டையும் வந்து பாரு."
"வாழ்க்கையே..."
கூடவே சேர்ந்து பாடணுமா?
சரி... அமைதி, அமைதி.
நீ இங்கயே இரு, நான் அங்கே போகிறேன்.
பாட மாட்டேன், வாயை மட்டும் அசைக்கிறேன்.
"வாழ்க்கையே..."
"என் வீட்டிற்கு வழி மிகவும் எளிமையானது."
"என் வீட்டில் எந்த சுவரும் இல்லை."
"கதவு தட்டி, என்னை அழைக்க வேண்டாம்."
"என் வீட்டிற்கு கதவு இல்லை."
"சுவரும் இல்லை வீட்டின் மேல் கூரையும் இல்லை."
"வெப்பம் அதிகமாக இருந்தால்..."
"உன் நிழலில் தஞ்சமடைந்து..."
"...வாழுகிறேன்..."
"வாழ்க்கையே..."
"என் வீட்டையும் வந்து பாரு."
பெண் பகுதியையும் பாட போறீங்களா?
அவங்க பாடட்டும். அவங்க ரொம்ப நல்லா பாடறாங்க.
ஆமாம்...
அப்படினா உனக்கு இது பிடிச்சிருக்கு.
நீ இப்ப இங்க தூங்கு.
-நான் உன்னோட படுக்கை அறையில தூங்கறேன். -இல்லை, இல்லை...
-நான்... -அது தான் ஐந்தாவது நிபந்தனை.
இங்கே சந்தோஷமா இருப்ப.
"வாழ்க்கையே..."
"என் வீட்டையும் வந்து பாரு."
"வாழ்க்கையே..."
"என் வீட்டையும் வந்து பாரு."
உனக்கு இது பிடிச்சிருக்கு, இல்ல?
காலை தூக்கி மேல வை.
பொறுமையா பொறுமையா.
"ஒருவேளை நீ வந்தால், கவனமாக இரு."
"ஏனென்றால் ஒரு இளவரசி இங்கே ஓய்வெடுக்கிறாள்."
"தேவதைகளின் உலகில் தொலைந்து விட்டாள்."
பாபு, மகனே.
-யோ! -யோ...
-என்ன இது? -பூக்கள்!
யாரோ உனக்கு அனுப்பியிருக்கிறார்கள்.
ஆமோல் அனுப்பியிருக்கிறான்.
எப்போ வந்தது?
நேற்று.
ஆனா நீங்க இப்ப சொல்றீங்க.
பிறந்தநாள் அன்னிக்கு நல்ல விஷயம் மட்டும் தான் சொல்லணும்.
-வணக்கம். -நான் தான், அப்பா.
-அப்பா... அப்பா பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். -நன்றி, நன்றி.
இப்ப தான் பூக்களை பார்த்தேன்...
-...ரொம்ப அழகா இருக்கு. -ஆம்...
அப்பா என்கிட்டே அத கொடுக்க மறந்துட்டாரு...
...இல்லனா நேத்தே உன்ன அழைச்சிருப்பேன்.
-நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா? -ஆம், நல்லா இருக்கோம்.
நேத்து உங்க அலைபேசிக்கு அழைத்தேன்.
தொலைபேசிக்கும் முயற்சி செய்தேன்.
-அப்படியா... -ஆமாம்...
இருக்கீங்களா.
தொலைபேசில ஏதோ பிரச்சனைன்னு நினைக்கறேன்.
ஏன் ஒரு மாதிரி பேசறீங்க அப்பா?
உடம்பு சரி இல்லையா?
நல்லா தான இருக்கீங்க?
இருக்கீங்களா.
ஆம், ஆம், நான் நல்லா தான் இருக்கேன்.
அப்படியா? எப்ப?
நல்ல செய்தி.
நாங்க இங்க தான் இருப்போம்.
எங்க போக போறோம்?
நல்லது. நல்லது.
சரி, எல்லாரையும் கேட்டதா சொல்லு.
நான் அப்புறம் பேசறேன்.
நேத்து ஆமோல் அழைப்பை தவிர்த்தீர்களா?
என்ன செய்யறீங்க?
அவன் என்ன செய்யறான் னு கொஞ்சம் யோசி.
அவன் என்ன சொன்னான்?
-அவன் வரான், தான? -ஆமாம், வரான்.
ஜூலை மாதத்துல.
என்னுடைய இறுதி நிபந்தனை என்னனா...
...நன்றியே இல்லாத உன்னுடைய மகன் இந்த வீட்டில் காலடி எடுத்து வைக்கும்போது...
...நீ அவனை வெளியே போக சொல்ல வேண்டும்.
வெளியே போக!
புரிஞ்சுக்க முயற்சி செய்.
இந்த பூக்கள் உனக்கு இல்ல, இந்த சொத்துக்கு.
ஒருநாள் நம்ம இரண்டுபேரும் இறந்துடுவோம்னு அவனுக்கு தோணியிருக்கு...
...அதான் பல வருடத்துக்கு அப்புறம் இதை அனுப்பியிருக்கான்.
பாபு...
...உனக்கு செடி வளர்க்க தெரியும்.
இந்த பொய்யான பூக்கள் மீது மயங்காதே.
என்னோட இறுதி நிபந்தனை.
அவனை துரத்திவிடு!
அவன் என்னோட மகன்.
...இது ஒரு நிபந்தனை ஆக முடியாது.
ஆமாம், நீங்கள் ஒரு விஷயம் சரியாக கூறினீர்கள்.
எனக்கு இப்ப செடி வளர்க்க தெரியும்...
என்னால் பல செயல்கள் செய்ய முடியும்.
எனக்கும் ஆமோலுக்கும் நடுவுல வராதீங்க.
உங்களை நிறுத்த நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன்.
நல்லது!
வீரமான பேச்சு பாபு,
ஆனா ஒரு விஷயம் ஞாபகம் வச்சுக்கோ.
உன்னோட மகன் என்னோட மகனை தோற்கடிக்க விட மாட்டேன்.
ஆமோலோட அறை பத்திரமா பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தது.
ஆமோலோட பொருட்கள் எல்லாம் கெடாமல் அப்படியே இருந்தது.
அவன் மிதிவண்டி, பொம்மைகள், புத்தகங்கள், எல்லாமே.
அவனோட உண்டியல்ல எவ்ளோ சில்லறை இருக்கும்னு கூட தெரியும்.
எல்லாமே பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தத...
...அவன் அமெரிக்காவில் இருந்து எழுதிய கடிதங்களைத் தவிர.
ஆனால் நான் அதை பத்திரமா வைத்திருக்கேன்.
இங்கே...
ஒரு கோப்பு தயார் செஞ்சேன்.
அதுக்கு ஒரு தலைப்பும் வைத்தேன்.
"உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்."
ஏன்னா எல்லா கடிதமும் இந்த வரியோட தான் முடியும்.
"உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்."
இது தான் அவனோட முதல் கடிதம்.
அமெரிக்கா போன ஆறு மாதத்துக்கு அப்புறம் இதை எழுதினான்.
"உங்க ஓய்வுக்காக சேமித்து வைக்கிறீர்கள்னு
எனக்கு தெரியும்."
"ஆனா, இப்ப எனக்கு அதிகமான தேவை இருக்கு."
"எனக்கு வேலை கிடைச்ச உடனே..."
"...நான் பணத்தை திருப்பி கொடுக்கறேன், உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்."
இது எங்ககிட்ட சொல்லாம கல்யாணம் பண்ணதுக்கு அப்புறம் அனுப்பியது.
பாருங்க...நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன்.
"உடனே நாங்க சிகாகோ போக வேண்டியிருந்தது..."
"...அதனால் உங்ககிட்ட சொல்ல நேரம் இல்லை."
"உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்."
"அப்பா, சித்தி விநாயகர் கோவில்ல
501 ரூபாய் உண்டியல்ல போட்டுடுங்க..."
பாபு ஒருமுறை அவன் செலவுல அமெரிக்கா போகணும்னு சொன்னான்.
அதுக்கு இது தான் பதில்.
"எங்க வீடு ரொம்ப சின்னது..."
"...எங்களுக்கு நேரமும் இல்லை."
"நீங்க அங்க தனியா தான் இருக்கணும்."
"உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்."
என்ன நினைக்கற? அவன் கேட்டுட்டு இருக்கானா?
ஆமாம் னு நினைக்கறேன்.
இதை கண்டிப்பா கேப்பான்.
நிறுத்துங்க!
ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்புறம்...
...இதை கேக்கணும்னு நெனச்சேன்.
எனக்கு தெரியும்...
நீங்க ஏன் இப்டி பண்றீங்கன்னு எனக்கு தெரியும்.
அத நிறுத்துங்க!
-நிறுத்துங்கனு சொன்னேன்! -ஏன் நிறுத்தணும்?
இது உனக்கு பிடிச்ச பாட்டு.
உன்னோடது இல்ல... சந்த்ரிகாவுக்கு பிடித்த பாட்டு,
"நேரம் நியாயமே இல்லாமல் நடக்கிறது."
பாபுவும் சந்த்ரிகாவும்...
...பழைய ஹிந்தி பாடல்களை இரவில் கேட்பார்கள்.
பாபு ஓய்வுக்கு அப்புறம் ஆமோல் அமெரிக்கா போன அப்புறம்...
...மணிக்கணக்கா பாடல் கேப்பாங்க.
ஒரு இரவு...
இந்த இசைதட்டோட முள்ள சந்த்ரிகா தூக்கி...
...இந்த பக்கம் வெச்சா.
இங்க இல்ல...
...ஆனா இங்க.
இன்னொரு பக்கம்.
ஒரு தடவ...இரண்டு தடவ...
அவ என்ன பண்றானு பாபு கேட்டுட்டே இருந்தான்.
ஆனா அவளுக்கு ஒண்ணும் புரியல.
அவ கை நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு...
...அவளால எதுவும் யோசிக்க முடியல.
மருத்துவர் வந்த...
...அவளுக்கு மறதிநோய்இருக்குனு சொன்னாரு.
வேகமா வளரும் மறதிநோய்.
எல்லாத்தையும் மறந்துட்டு இறந்துபோகும்...
...ஒரு வகையான நோய்.
மருத்துவர் அவளுக்கு ஒரு மாத அவகாசம் கொடுத்தாரு.
நானும் பாபுவும் ஆமோலை அழைத்துக் கொண்டு இருந்தோம்.
சந்த்ரிகா எல்லாத்தையும் மறக்க ஆரம்பித்தாள்.
பத்து நாளுக்கு அப்புறம் என்னை மறந்துவிட்டாள்.
18 வது நாள், பாபுவை மறந்தாள்.
28 வது நாள் அவளுடைய கடைசி மூச்சில்...
...ஒரு முகத்தைத் தான் நினைவில் வைத்திருந்தாள்.
இது...
இறுதி வரை இதை பார்க்கும்போது எல்லாம்
"ஆமோல்" என்று சொல்லுவாள்.
ஆமோல்.
ஆமோலை அழைத்துக் கொண்டே இருந்தேன்.
நாள் ஒன்று முதல் 28 வரை அழைத்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
ஆனால் அவன் கூறியது எல்லாம்...
"இது புதிய வேலை, சரியான அறிவிப்பு இல்லாமல் என்னால் வர முடியாது."
சரியான அறிவிப்பு!
சந்த்ரிகாவின் காதுல இதை சொல்லி கத்தணும் போல இருந்துச்சு.
சந்த்ரிகா, உனக்கும் எதுவும் நினைவுல இல்ல...
...அவனையும் மறந்துடு.
ஏன்னா, ஞாபக மறதில இல்லாத உன்னோட மகன்...
...உன்ன எப்பயோ மறந்துட்டான்.
அழாத, பாபு. இந்த கதை இன்னும் முடியல.
வணக்கம், இது ஆமோல்.
இப்பொழுது பேச முடியாது. செய்தியை இங்கே விட்டு செல்லுங்கள்.
ஆமோல்.
தத்தாத்ரே பேசுகிறேன்.
நீ ஜூலைல வருவதாக பாபு கிட்ட சொன்னல?
இங்க பாருபா, நாளைக்கு என்ன ஆகும்னு யாருக்கு தெரியும்?
சில வாரங்களுக்கு முன்னாடியே வர முடிஞ்சா...
-...நம்ம சொத்து விவரத்தை பேசலாம்... -ஆமா, தாத்தா பேசறேன்.
வணக்கம்.
வணக்கம். ஆமோல்.
நான் நன்றாக இருக்கேன்.
சீக்கிரம் வர முடியுமா?
ஆம்...
சரி. சரி.
நன்றி.
19 ஆம் தேதி வருகிறான்.
இந்த மாதம்.
19 வது.
மரணத்திற்கு 28 நாள் முன்னாடி கூறுவது போதாது.
சொத்துக்கு 2 நிமிடம் முன்னாடி கூறுவதை, ஒப்புக்கொள்வான்.
உனக்கு புரியும் என நம்பறேன், பாபு.
உனக்கு புரியும்னு நம்பறேன்.
ஏன் இப்படி செஞ்சீங்க?
அவரோட மனைவியின் மரணத்தை திரும்ப யோசிக்க வெச்சிட்டீங்க.
மாமா, அப்படி என்ன மோசமா நடக்கும்?
ஆமோல் இங்கே வந்து அப்புறம் செல்வான்.
ஆம்...
அவன் வந்து போவான் பாபு திரும்பவும் உதவியில்லாமல் நிற்பான்.
எனக்கு தெரியும்.
ஆனா அவருக்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை இருக்கு...
...அத ஏன் கெடுக்கறீங்க?
பொய் நம்பிக்கை குடுக்கறதுக்கு பதில் அவன் ஏமாற்றம் அடைவதை பாக்கலாம்.
நீங்க கடவுள்னு நினைக்கறீங்களா?
ஒருத்தருக்கு எவ்ளோ நம்பிக்கை இருக்கணும்னு நீங்க தான் முடிவு பண்ணுவீங்களா?
உங்க சாதனை மேல மட்டும் கவனம் செலுத்துங்க.
அவரை மாற சொன்னீங்க, அவரும் மாறிட்டாரு.
அதான் எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு, தீரு.
ஆமோல் அவனை திரும்பவும் மாற்றலாம்.
பாபு...இப்படி போகாதே.
நான் உனக்கு உண்மைய தான் சொன்னேன்.
எனக்கு என் மகனையும் அவன் பிள்ளைகளையும் பாக்கணும்.
நான் ஏன் இதை செய்யறேன்னு நினைக்கற?
எனக்கு இந்த சொத்து முக்கியம் இல்ல...
...உன்னோட வாழ்க்கை அவனோட சொத்தா மாறிடுமோனு பயமா இருக்கு.
கொஞ்ச மாதமா என்ன நடந்துச்சுனு தெரியுமா?
உன்னோட தோள்கள் ரொம்ப விறைப்பா இருந்துச்சு.
இப்ப அது எப்படி இருக்குனு பாரு.
20 வருஷத்துல முதல் முறையா, நீ சிரிக்கறத பாத்தேன்.
இப்ப ஒரு சந்தோஷத்தோட இந்த உலகத்தை பாக்கற.
பாபு, ஆமோல் உன்னோட கண்ணுல இருக்க புரை மாதிரி.
அத தூக்கி ஏறியலனா, உனக்கு பார்வை இல்லாம பண்ணிடுவான்.
"அழைக்க மறக்காதே மகனே... எனக்கு கடிதம் எழுத மறக்காதே..."
"உன் குழந்தைகளின் புகைப்படத்தை அனுப்ப மறக்காதே."
பிச்சை எடுத்த... அவன் உன்னை பிச்சைக்காரன் ஆக்கி விடுவான்.
நான் பிச்சைக்காரன் தான், அப்பா.
எனக்கு தெரிவது எல்லாம்...
...நான் கேட்டுக்கிட்டு இருந்த பிச்சை இப்ப கிடைக்க போது.
பாபு, நீ பிச்சைக்காரன் இல்ல.
-உன்னோட சந்தோஷம் என்னனா... -சந்தோஷம்.
ஒரு நிமிடம்.
இங்க வாங்க.
ஆமோல் அவன் குழந்தைங்க புகைப்படத்தை அனுப்பினான்.
அவங்க சிரிப்பை பாக்கறது தான் என்னோட பெரிய சந்தோஷம்.
தயவு செஞ்சு அவனை வர விடுங்க.
என்னால அவனை வெளில போக சொல்ல முடியாது.
என்னால முடியாது.
சரி, நானும் நியாயமா இருக்கணும்.
உனக்கு ஒரு நிபந்தனையை தவிர்க்க உரிமை இருக்கு.
அவன் வரட்டும்.
போ. உன் அறைக்கு போய் தூங்கு.
துணி நனைந்து போயிருக்கு. போய் வேற துணி மாத்திக்கோ.
போ. உன் அறைக்கு போய் தூங்கு.
நன்றி.
மிகவும் நல்லது.
கடைசியா முதிர்ச்சியோட யோசிச்சிருக்கீங்க.
ஆமோல் வரட்டும்.
அவனுக்கு காட்ட நிறைய இருக்கு.
அவனோட மகன் என்னோட மகனை தோற்கடிக்க விட மாட்டேன்.
-மன்னியுங்கள். -தீரு.
ஒரு மணி நேரமா காத்துட்டு இருக்கேன்.
ஹாஷ்முக் ஐயா என்னை விடவே இல்லை.
ஒரு ஆணுறை பெட்டி காணாம போய்டுச்சு.
அதுக்காக இரண்டு மணி நேரம் தேடிட்டு இருந்தோம்.
அப்புறம் அத அவர் தான் எடுத்தாருனு அவருக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு.
-சரி சரி. உட்காரு. -ஆம். உட்காருகிறேன்.
ஆனா அது என்ன ரொம்ப கோபப்படுத்திடுச்சு...
...உங்க ஆணுறை பெட்டியினால...
...மாமா என்மேல கோபமா இருப்பாருனு சொன்னேன்.
சரி விடு, மருந்து வாங்கினியா?
ஆம்... இதை பாருங்க.
இல்லனா அப்புறம் என் வாழ்க்கையை நரகமாக்கிடுவீங்க.
சரி. காட்டு.
ஆனா மாமா, நாளைக்கு ஆமோல் வரும் போது...
...ஏதாவது இனிப்புடன் அவரை வரவேற்கணும்.
அப்புறம் அவர் தொண்டைல மருந்தை அடைக்காதீங்க.
காட்டு.
இது மெட்டாசின், வைரஸ் தொற்றுக்கு.
இது எரித்ரோமைசின், தொண்டை வலிக்கு.
அப்புறம் இது...
மலேரியாவுக்கு ஏதாவது எடுத்து வந்தியா?
நாளைக்கு காலைல பத்து மணிக்கு எடுத்துட்டு வரேன்.
ஆனா ஆமோல் எட்டு மணிக்கு வருவான்.
அவர் இங்க வந்ததும் அவருக்கு மலேரியா வராது.
பொறுமையா இருங்க, மாமா.
இப்ப, இங்க பாருங்க.
நாலு அட்டை லோபமைட் வயிற்றுப் போக்குக்கு இருக்கு.
-வயிற்றுப்போக்கு. -ஆனா, மாமா எதுக்கு 4 அட்டை?
அவருக்கு வயிற்றுப் போக்கு ஏற்படலானா...
...இது வீணாகிடும்.
இது தேவையானது.
அவருக்கு வயிற்றுப் போக்கு ஏற்படும்னு உறுதியா சொல்றீங்களா?
வேற என்ன எடுத்து வந்துருக்க?
இதுலயே எல்லாம் அடங்கிருச்சு.
-நாம போகலாம். -ஆமா, போகலாம்.
எனக்கு ஒரு கேள்வி, மாமா.
வெளிநாட்டுக்காரங்க எல்லாருக்கும் இந்தியா வந்தா வயிற்றுப் போக்கு ஏற்படுமா?
இல்ல சும்மா சொல்றாங்களா?
இது அதிகமா இல்ல?
அமெரிக்கால இருந்து வருபவர்களுக்கு கனிம நீர் ரொம்ப அவசியம்.
அவங்களால எல்லாத்தையும் ஜீரணிக்க முடியாது.
இந்த நீரிலேயா குளிப்பாங்க?
-இதை வாங்கலாமா? -வேண்டாம்.
காலை வணக்கம், மாமா.
மாமா, நீங்க சொன்ன எல்லாத்தையும் வாங்கிட்டேன்.
-பாருங்க... -தள்ளி போ.
இந்தாங்க.
-என்ன அது? -நீங்களே படிங்க.
நான், பாபுலால் வக்காரியா, இங்கே உறுதிப்படுத்துவது...
பாபு, என்ன இது?
அப்புறம் இதெல்லாம் என்ன?
இந்த மாதிரி எதுவும் செய்ய மாட்டேன்னு சொன்னிங்க.
இல்லை...
நீ எதுவும் செய்யாதனு நான் சொன்னேன்.
நான் இதை செய்வதாக தான் இருந்தேன்...
நீங்க இப்படி கீழ்த்தரமா நடப்பீங்கனு நான் கொஞ்சம் கூட நினைக்கல.
இங்க பாரு, இது என் வீடு...
இது உங்க வீடு, ஏன்னா உங்க அப்பா இதை உங்களுக்கு குடுத்தாரு.
சரியான நேரத்துல இறந்து போனாரு.
இந்த பத்திரத்தை கவனமா படிங்க.
இந்த வீடு எனக்கும் சொந்தம்னு உங்களுக்கு தெரிய வரும்.
கடந்த 75 வருடங்களா இந்த வீட்டை நானும் வைத்துள்ளேன்.
ஆமோல் இன்னிக்கு வரான்.
என்னோட பங்கை நான் அவனுக்கு கொடுக்கிறேன்.
நீங்க இதுல குறுக்கிட நெனச்சா...
...உங்க மேல வழக்கு பதிவு பண்ணுவேன்!
நீதிமன்றத்துக்கு இழுத்து விடுவேன்! புரிந்ததா!
சொத்து விவகாரம் பல வருடங்கள் நடக்கும், பாபு.
நான் உனக்கு ஒரு பத்திரம் காட்டுகிறேன்.
உட்காரு. உட்காரு.
பாபு, இங்க வா.
பாரு...இது தான் பத்திரம்.
பாரு...
என்ன இது?
பிப்ரவரி 14, நான் என் முதல் நிபந்தனை போட்ட நாள்.
என் மூளையில் உள்ள கட்டியின் அளவு
இரண்டு மிமீ தான் இருந்தது.
இந்த அளவு...
இன்று இவ்வளவு பெரிதாக இருக்கும்.
பாரு, உன் வழக்கின் முதல் சுற்றுக்கு கூட
நான் இருக்க மாட்டேன்.
எப்படி இதை கண்டுபிடித்தேன் என தெரியணுமா?
உனக்கு லடாக் தெரியுமா?
அங்கு ஒருதனித்துவம் வாய்ந்த அஞ்சலகம் இருக்கு.
அந்த அளவுக்கு உயரமாக எந்த ஒரு அஞ்சலகமும் கட்டப் படவில்லை.
எதுவுமே இல்லை.
அதைப் பற்றி கேள்விப்பட்ட பொழுது...
உனக்கும் எனக்கு பிடித்தவர்களுக்கும், அங்கு போய்அஞ்சல் எழுத நினைத்தேன்.
உலகத்தின் உயரமான அஞ்சலகத்திலிருந்து தத்தாத்ரே வக்காரியா.
"உலகத்தில்."
அங்கே ஆக்சிஜன் அளவு கம்மியாக இருக்கும்.
அதனால் அதற்கு அனுமதி வாங்க, ஒரு மருத்துவரிடம் சென்றேன்.
என்னை போகவிடுங்கள்...அது அழகான இடம்னு அவர் கிட்ட சொன்னேன்.
உங்களுக்கு கூட ஒரு அஞ்சல் அனுப்பறேன்.
மருத்துவர் கூறினார்.
உங்களுக்கு 102 வயது...
...மொத்தமாக ஒரு பரிசோதனை செய்து கொள்ளுங்கள்.
முழுமையான சோதனை.
அவர்கள் பரிசோதிக்க தொடங்கினார்கள்...
...அப்போது தான் எனக்கு கட்டி இருப்பது தெரிய வந்தது.
நான் எப்பவும் நினைப்பேன், தீரு...
நான் இறக்கும்போது...
...அது ஒரு விசித்திரமான கதைபோல இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் நீ செய்யவேண்டியதை செய்து முடித்தால் மட்டுமே...
...உனக்கு அப்படி ஒரு முடிவு கிடைக்கும்.
எனக்கு தெரியும், தீரு...
நான் அந்த விசித்திர உலகிற்கு போகவேண்டும் என்றால்...
...பாபுவை அவன் முன்பு இருந்ததைப் போல் மாற்ற வேண்டும்.
சந்தோஷத்துடன். நம்பிக்கையுடன்.
என்னை நீதிமன்றத்திற்கு இழுக்கும் அளவுக்கு சக்தி வாய்ந்தவனாக.
அதனால் தான் அந்த முதியோர் இல்லம் பற்றி கதை அடித்தேன்.
சூரியாஸ்தமனம் முதியோர் இல்லம்.
நீயும் புத்திசாலித்தனமாக செயல்பட்டாய், பாபு.
நீ கடைசி நிபந்தனையையும் செய்வாய் என்று எண்ணினேன்.
ஆனால்...பரவாயில்லை.
உனக்கு 100 க்கு 90 மதிப்பெண்கள்.
அழாதே.
யாராவது நீ எனக்காக அழுவதை பார்த்தால் எப்படி இருக்கும் நினைத்துப் பார்.
தீரு...இதை எல்லாம் வெளியே வீசு.
அவன் வரட்டும்.
ஆமோல் வரட்டும், சரியா?
நான் கொஞ்சம் வெளியே போய் வரேன்.
இரு சக்கர வண்டில ஊர் சுற்றி பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு.
வாங்க, திரு. பெங், நான் உங்களுக்கு இந்தியாவை சுற்றி காட்டுகிறேன்.
வருகை
அப்பா.
வணக்கம்.
எப்படி இருக்கீங்க, அப்பா?
நீங்க மாறவே இல்லை.
இல்லை, நான் மாறிட்டேன்.
சுஜாதாவுக்கு விடுமுறை கிடைக்கல.
அதனால இந்த முறை நான் மட்டும் வரலாம்னு நினைச்சேன்.
அவளையும் குழந்தைகளையும் பிறகு அழைத்து வருகிறேன்.
உங்களுக்கு புரியும்னு நம்பறேன்.
எனக்கு புரியுது.
வண்டி இருக்கானு பாத்துட்டு வரேன் என்னோட பையை பாத்துக்கறீங்களா?
இல்லை...இரு.
-இந்த பக்கம் வா. -என்ன விஷயம், அப்பா?
நான் உனக்கு ஒண்ணு காட்டணும்.
இது பழைய புகைப்படங்கள்.
ஆஹா...
அப்பா...நாம வீட்டுக்கு போய் இதை பாக்கலாம்.
இல்லை, இங்கயே பாக்கலாம்.
உன்னோட நேரத்தை சேமிக்கும்.
இது ஞாபகம் இருக்கா?
எனக்கு இந்த இடம் தெரியும், நாம் அங்கே நிறைய சென்றிருக்கிறோம்.
இது...
-இது செபாஸ்டியன் சர்ச், அல்லவா? -ஆமாம்.
நன்றாக இருக்கிறது.
நன்றாக தான் இருந்தது.
இங்க பாரு... நான் உனக்கு கணிதம் கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.
நான் உனக்கு கணிதம் கற்றுக் கொடுத்தேன் நீ கணக்கு கற்றுக் கொண்டாய்.
-அப்பா, நாம் வீட்டுக்கு போய் பாக்கலாம். -இரு.
இங்கேயே பாக்கலாம்னு சொன்னேன்.
என்ன பண்றீங்க?
எல்லாரும் நம்மளதான் பாக்கறாங்க.
எல்லாரும் என்ன 21 வருஷமா பாத்துட்டு இருக்காங்க.
பாருங்க, அன்புக்காக ஏங்கற அப்பா போறாரு.
21 வருஷமா என்ன எல்லாரும் கிண்டல் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க.
21 வருஷம்.
இப்ப உன்ன வெட்கப்பட வைக்க இது என்னோட முறை...
...நீ புரிஞ்சுப்பனு நம்பறேன்.
உன்னோட அம்மா.
காத்துட்டு இருந்தா.
அவளோட சாம்பல் கூட உனக்காக காத்துட்டு இருந்துச்சு.
ஒரு வருஷமா.
ஆனா நீ வரவே இல்ல.
நீ இப்ப வர...
...ஏன்னா உனக்கு சொத்து வேணும்.
நீ தகுதியற்றவன்னு அப்பா சொல்றாரு.
ஆனா உன்ன மாதிரி ஒரு கொடூரனுக்கு அவரோட சொத்துலஒரு பங்கு வேணும்னு நான் நம்பினேன்.
இது தான் உன்னோட உண்டியல்.
இதுல 42 ரூபாய் இருக்கு.
இதான் உன்னோட சொத்து.
இது மட்டும் தான் உன்னுடையது.
இதை நான் உன்கிட்ட கொடுத்ததும், சொத்து விஷயம் முடிஞ்சுபோச்சு.
இதை எடுத்துட்டு போ.
போ னு சொன்னேன்.
வெளியே!
வெளியே போ!
வெளியே!
என்ன தேடிட்டு இருக்கீங்க?
வானத்துல எனக்கு ஒரு நல்ல இடத்தை...
...தேடிட்டு இருக்கேன்.
நாம் இறந்ததும் நட்சத்திரமா மாறுவோம்னு சொல்லுவாங்க.
நான் உங்க நிபந்தனையை எல்லாம் செஞ்சிட்டேன்ல?
இப்ப நான் ஒண்ணு சொல்றேன்.
என்ன?
தயவு செய்து இறந்து போகாதீங்க.
நான் மரணத்திற்கு எதிரானவன்.
நான் என் வாழ்வில் இறந்ததே இல்லை.
நினைவில் கொள், உயிருடன் இருக்கும்போது சாகாதே.
இப்ப, உனக்கு கடைசி நிபந்தனை.
இன்னுமா?
விளையாட்டுக்காக...ஒன்று தான்.
ஏதாவது மாற்ற வேண்டுமா?
பாரு பாபு, நான் இறந்ததும்
அதாவது...என் இதயம் துடிக்காமல் நின்றதும்...
...உன் விரல்களை சேர்த்து சத்தமா
விசில் அடி.
இங்க பாரு பாபு, உன் அப்பா அருமையாக விளையாடினார்.
102 தோற்காமல்.
இதை ஒரு சத்தமான
விசிலுடன் பாராட்டு.
நல்ல விளையாட்டு.
-இப்ப ஒரு பாடல் போடு. -என்ன?
பாடல் போடு
உனக்கு விசில் அடிக்க தெரியும்னு எனக்கு தெரியும்.
எப்படி?
நான் உன் அப்பா.
அப்பாவுக்கு எல்லாம் தெரியும்.
ஒன்றை நினைவில் வைத்துக்கொள் பாபு.
ஆமோல் இந்த உலகில் இருக்கிறான் என்றால்
தீருவும் இருக்கிறான்.
மாமா, பாருங்க...
-ஹே பாருங்க. -என்ன இது?
அவர் இறப்பதற்கு இரண்டு நாள் முன்பு இதை பதிவு செய்திருக்கிறார்.
அவர் போனதும் ஒரு நல்ல இடத்தில் இதை உங்ககிட்ட காட்டணும்னு சொன்னாரு.
அத போடு.
பாபு, மகனே!
உலகின் உயர்ந்த அஞ்சலகத்திலிருந்து தத்தாத்ரே வக்காரியா.
பாரு...
ஓங் சங் துங் பெ என் பக்கத்தில் இருக்கார்.
உங்க சாதனை கண்டிப்பா முறியடிக்கப்படும்,
...என் மகன் செய்வான்னு சொன்னேன்.
இன்னும் 43 வருடங்கள் தான் இருக்கு.
யோ.
-யோ. -யோ!